Za opisem z okładki: "Pierwszy tom trylogii o losach młodej wojowniczki Dubhe, która ma uratować Świat Wynurzony przed Gildią - Sektą Zabójców. Dziewczynka, gdy miała osiem lat, w trakcie zabawy przypadkowo zabiła swojego kolegę, przez co została wyrzucona z rodzinnej wsi. Przetrwać pomógł jej wtedy tajemniczy Sarnek, dawny najemnik Sekty, od którego nauczyła się fachu. Po jego śmierci Dubhe, jako dojrzała wojowniczka i zwinna złodziejka, przyciągnęła uwagę Gildii. Sekta uważa ją za Dziecko Śmierci, istotę ludzką z wrodzonym talentem do zabijania i nakłada na nią klątwę, która ma zamienić ją w niewolnicę, gotową zabijać na zawołanie. Czy dzielnej wojowniczce uda się umknąć członkom morderczej Gildii? Czy uratuje Wynurzony Świat?"

Szczerze przyznaję, zabierałam się do tej książki kilka razy. Jest to bowiem tego typu dzieło, które wymaga trochę uwagi. Gdy jednak zebrałam się na dobre, fabuła zrobiła swoje i nie mogłam oderwać się od książki.

Prolog zawiera początkowo niezrozumiałą zupełnie krótką historię o upadku wieży boga Thenaara. Jego kapłan, niejaki Yeshol ucieka stamtąd, by wznowić we właściwym czasie kult swego pana. Jego Mistrz, Aster, też zginął. Mamy zatem pierwszego bohatera barwnej opowieści - który będzie szukał zemsty na ludziach, zwanych Przegranymi. Yeshol, reprezentujący Zwycięskich, stanie się przywódcą Sekty Zabójców, którego jedynym pragnieniem będzie przywrócenie władzy swemu okrutnemu bogu.

Następnie poznajemy Dubhe. W zasadzie z początku wydaje się jedynie sprytną złodziejką, która ima się różnych zleceń, byle mieć pieniądze. Mamy też okazję poznać Jennę - złodzieja zupełnie mniejszego kalibru, który jednak chce być przyjacielem Dubhe. Dziewczyna sama skazuje się na samotność, wierząc, że nic dobrego nie jest jej przeznaczone. W dodatku w przeciwieństwie do innych woli ciemność, dającą jej poczucie bezpieczeństwa. Nie chce też na nikim polegać, ale jak to bywa w życiu, musi mieć zaufanych przyjaciół, w razie problemów. Podczas jednaj z akcji zostaje ranna. Nie jest to byle jaka rana - zadaje ją młody wysłannik Gildii, za pomocą małej strzałki. Jeden z zaufanych znajomych młodej złodziejki odkrywa, że nie jest ona zatruta. Przez tę ranę jednak Dubhe ledwo uchodzi z życiem w trakcie kradzieży. Okazuje się, że żyje w niej jakby inna istota - Bestia, zmuszająca ją do zabijania, szalejąca od zapachu krwi.

Wkrótce Dubhe zostaje zmuszona do odwiedzenia Gildii, wbrew własnym obawom. Spotyka Yeshola, który niemalże wniebowzięty proponuje jej przystąpienie do Sekty, wmawiając, że takie jest jej przeznaczenie.

Czy taki smutny los czeka dziewczynę, która nienawidzi zabijać? Z pewnością nie. Nasza bohaterka w końcu ucieka z Sekty, by przyłączyć się do rebelii przeciwko okrutnemu władcy, Dohorowi i samej Gildii. Nie mogę wam zdradzić szczegółów, ale czekają nas kolejne dwa tomy wspaniałej powieści. W następnych częściach dowiemy się między innymi, czy Dubhe uda się uwolnić od klątwy jaką na nią rzucono. Poznamy nowych bohaterów, mających możliwości uratowania ich świata. A przede wszystkim czeka nas kolejna porządna dawka magii. Zapowiada się zatem niezwykle ciekawa lektura.

Co ja osobiście mogę powiedzieć o fabule? Bynajmniej nie jest przewidywalna. Jak to bywa w większości książek, wiemy zwykle, co i jak. Tymczasem autorka zaskakuje nas coraz to nowymi obrotami spraw. Dubhe, spotyka nawet swoją matkę (dziewczyna została wygnana z wioski za zabójstwo, jak pamiętacie z opisu). Lonerin, Theana, Rekla, Jenna, Ido. Mnóstwo ciekawych postaci, których losy splatają się w bardzo przemyślany wzór. Mamy również wiele niezwykłych stworzeń - na przykład smoki. Dubhe poznaje w młodości chociażby legendarnych Jeźdźców Morza (smoczych jeźdźców). Podobało mi się nie tylko rozbudowanie postaci. Wyjątkowo płynnie autorka przechodzi od opisów, do fragmentów myśli bohaterów. Zwróciłam uwagę na te rozdziały, które są retrospekcjami z dzieciństwa Dubhe. Widać tu kunszt pisarki, gdyż te fragmenty są pisane nieco innym stylem - od razu się wyróżniają.

Ciekawym pomysłem było zrobienie z nastolatki zabójczyni, wszak Dubhe ma zaledwie siedemnaście lat. Zabójczyni, która za wszelką cenę nie chce nią być. Zgoda na przystąpienie do Sekty może się zatem wydać czytelnikowi nieco dziwna, ale świetnie "komplikuje" akcję, co czyni ją jeszcze ciekawszą.

Dodatkowo spodobały mi się dwie mapki - jedna ukazuje położenie poszczególnych krain, a jest ich sporo. Podróże po Świecie Wynurzonym takiej mapki potrzebują. Pozwala ona chociażby na uzmysłowienie sobie, jakie odległości przebywają bohaterowie. Druga przedstawia mapkę świątyni Thenaara.

Gratulacje dla pani Troisi. Odmalowała wspaniały świat, bogaty w barwne postaci, niezwykłe miejsca. Od pierwszej strony czuje się magię - dosłownie i w przenośni.

Napisane przez Lean val Tirach dnia sierpień 29 2008 16:51:36 · 5 komentarzy · 937 czytań ·